วันพฤหัส

รู้สึกวันนี้แปลกกว่าวันอื่นเพราะมีกิจกรรมที่ไม่ปกติมากมายผ่านเข้ามาเยอะเหลือเกิน เริ่มจากตอนเช้าที่ตื่นตีห้า แบบว่ารู้สึกหนาวๆ เลยตื่นขึ้นมาถ้าเป็นวันปกติรึ อย่างน้อยเจ็ดโมง แต่ตื่นมาแล้วก็ไม่ได้ทำไรหรอก ขุดๆ หาผ้าห่มแล้วก็มานอนต่อ แหะๆ ^^ พอมาสายๆ หน่อยประมาณแปดโมงนั่งรถจะมาต่อเรือ มาถึงคุกบางขวางปุ๊บรถจอดสนิทชักเอะใจ ลงเดินก็ได้ฟะ(คือถ้ามันจอดนานเกิน 30 วิตัดสินใจลงเดินได้ทันที แสดงว่ามันต้องจอดต่ออีกเกินครึ่งชั่วโมงแน่นอน) พอมาถึงทางแยกไปท่าน้ำเท่านั้นแหละ โอ้พระเจ้า เมื่อวานลอยกระทงกันอยู่ดีๆ วันนี้เจ้าพระยาซึ้งใจกับการขอบคุณ ให้น้ำเพิ่มมาสูงเกินตลิ่ง พร้อมคืนกระทงมาใจกลางเมืองเลยแฮะ (เด็กนักเรียนโรงเรียนแถวนั้นเหมือนจะดีใจกันใหญ่แฮะ นั่งกินก๋วยเตี๋ยวในซอยกันเต็ม - -”) อ๊ะ ไม่เชื่อใช่มะ ดูภาพด้านล่างเลย

Thursday

ในภาพรวมเหตุการณ์ตอนบ่ายด้วยอะนะที่ไปคอมมาร์ท ภาพสุดท้ายคือคนที่ไปด้วย บอกจะซื้อโน๊ตบุ๊กไปถึงเครื่องรูดบัตรเสีย เลยเซ็งบอกไว้ไปซื้อนอกงานแทนละกัน
เล่าตอนเช้าต่ออีกนิด นอกจากน้ำท่วมในตัวเมืองแล้ว สภาพท่าเรือก็พอๆ ถนนทุกเส้นที่มาท่าน้ำติดกันเป็นแถบๆ ขณะยืนรอเรือที่ท่าน้ำก็ได้เห็นคุณพ่อตัวเล็กๆ แบกคุณลูกตัวใหญ่ๆ ขึ้นโป๊ะ เนื่องด้วยกลัวรองเท่าลูกเปียก อยากถ่ายเก็บไว้ด้วยเสียจริง แต่กล้องไม่อำนวย(ปิดไปแล้ว จะหยิบออกมาเข้าโปรแกรมกล้องเพื่อถ่ายใหม่ คุณพ่อก็วางคุณลูกลงที่โป๊ะหละ) พร้อมกับโป๊ะที่เต็มไปด้วยคน เห็นแล้วช่างหวาดเสียวนัก ว่ามันจะล่มหรือเปล่า ก็คนทั้งท่าน้ำแห่ไปอยู่บนโป๊ะกันหมดเลยอ่ะ - -”
ตอนบ่าย ลาครึ่งวันเนื่องจากจะไปคอมมาร์ทกะว่า เดินสบายๆ คนน้อยๆ นัดกับเพื่อนไว้บ่ายโมง ไปถึงหน้างานปิด ในงานคนอย่างกับมดทวีทเข้ามาถามก่อนเลยว่าวันนี้มันวันพฤหัสจริงป่าวฟะ ทำไมคนเยอะอย่างนี้(แต่เห็นจริงๆ ใน Twitter เป็น Tuesday T”T เนื่องจากพิมพ์เร็วไปหน่อย พิมพ์ว่า “Tursday” มันก็เลยแก้เป็น “Tuesday” ให้ซะเลยไม่เติมตัว “h” ให้) เลยบ่นกับเพื่อนซะเลยว่า รู้งี้ตูไม่น่าลามาเลย ไม่ต่างจากวันเสาร์ - อาทิตย์เลยเห้อ สุดท้ายเลยได้แค่ตัวแปลง Display port ไปเป็น VGA กลับมา กับ Flash drive ที่พี่ฝากไว้ อ้อตอนไปห้องใหญ่ปิด เพราะมีใครเสด็จมาซักคน แต่ที่ต้องการจะซื้อได้ครบแล้ว เลยช่างมัน ไม่สนใจ ซื้อเสร็จ ออกมากินข้าว(เช้า + เที่ยง + เย็น) ก็เจอเพื่อนเก่าสมัยมัธยม มาเลือกซื้อของไปประกอบเครื่องเหมือนกัน(คอมมาร์ท == งานย้ายพันทิพย์ที่ศูนย์ประชุมฯ นี่เอง ^^) ทักทายไปนิดหน่อยหลังจากไม่ได้เจอกันนาน พร้อมกับได้คำถามมาเป็นชุดว่าจะซื้อของยังไงดี T”T
หลังจากกินข้าวเสร็จเดินเล่นอีกเล็กน้อยแล้วก็กลับ ตอนนั้นประมาณบ่ายสามกว่า วูบแรกคิดว่าจะไปลองเล่นของที่ซื้อมาที่ออฟฟิต แต่คิดไปคิดมาท่าน้ำมันน้ำท่วมนี่หว่า กูไปก็ต้องกลับเรือ ฉะนั้นกลับบ้านจากตรงนั้นไปทางบกจะสะดวกกว่า แล้วก็ดิ่งไปอนุสาวรีย์กลับบ้าน แหะๆ
ระหว่างทางกลับบ้านก็มีเหตุการณ์ + สถานที่ให้ย้อนลำรึกความหลังสมัยมัธยมอีกมากมาย เพราะไม่ได้เดินทางผ่านใจกลางกรุงช่วงบ่ายๆ เย็นๆ เด็กๆ เลิกเรียนแบบนี้มานานแล้ว(ปกติ หกโมง ถึงทุ่มอ่ะนะ จะมีเด็กที่ไหนมาเดิน ขึ้นเรือกลับบ้าน - -”) เห็นร้านลูกชิ้นเต็มไปด้วยเด็กๆ ยืนห้อมล้อม(สายสิบแปดวันนี้มันขับอ้อมเป็นพิเศษ เพราะตำรวจที่แสนดีดันโบกให้เลี้ยวเข้าสามเสนวนรอบสวนสุนันทาหนึ่งรอบ ผ่านโรงเรียนมัธยมมากมาย ติดตลอดทางเลย ฮึ่ม) เห็นแล้วอยากลงไปซื้อกินด้วยซะจริงๆ เลยมาหน่อยตรงจรัญฯ แยกใกล้ๆ คาร์ฟู เห็นคุณลุงปั่นจักรยานมารับหลาน วัยประถม อ๊าาา อยากถ่ายรูปเก็บขึ้นมาทันที แต่รถวิ่งอ่ะนะ กว่าจะรอมันเข้าโปรแกรมกล้อง ก็เลยมาอยู่บางอ้อหละ แถวนั้นก็เจออีกเหตุการณ์ เห็นลูกเสิอสามัญ(ประถมปลาย ปะ ที่มีหมวกปีกกว้างอ่ะ)ถามทางกับคุณลุงที่นั่งบนเก้าอี้ เหมือนคุยกันสนุกสนานเลย ไม่ได้เห็นอะไรอย่างนี้มานานแล้วแฮะ เห็นแล้วเห้อ น่าจะมีกล้องติดไปด้วยซะจริงๆ แต่ถ้าหยิบมาถ่ายท่าทางจะมีคนมองมาเต็มแน่เลย แหะๆ หลังจากนั้นก็นั่งๆ นอนๆ สัปหงก จนมาถึงบ้านประมาณห้าโมงครึ่ง แล้วก็นึกในใจมาตลอดเลยวันนี้ต้องเขียนบล๊อกให้ได้ แล้วก็เลยมาเขียนอย่างที่เห็นนี่แหละ วันนี้ช่างเป็นวันพฤหัสที่ดีจริงๆ